یکی دو روزی هست که از این ور و اون ور میشنوم که میگن:(( همه چیز تموم شد، باید چهار سال دیگه تحمل کرد و ...)). نمیدونم شاید حق دارن، گرچه همه چیز به خود ماها بستگی داره. ولی از این حرفا گذشته میخوام همینجا از میر حسین موسوی تشکر کنم. شاید به خاطر اینکه خونی ریخته نشه و ... چند روزیه که سکوت کرده اما میخوام بدونه که ما جوونای ایران ازش حمایت میکنیم و دوستش داریم. شاید موج سبز سرکوب بشه؟ ولی میر حسین از تو ممنونم برای روزهای قشنگی که برامون بوجود آوردی، برای شبهایی که نور امید به اونها تابید، برای همه ی شور و هیجانی که پا به زندگی ما گذاشت، ازت تشکر میکنم برای اشک های شوقی که از چشمهای خشکمون جاری میشد وقتی که به فردای بهتر فکر میکردیم، برای تک تک لحظاتی که امیدوار بودیم به تغییر وضع موجود، به آزادی، به دمیدن هوای تازه، به اتمام دروغ و تظاهر و عوام فریبی، برای اینکه چند روزی احساس پوچ بودن از ما دور شد، برای حس زندگی، برای حرکت، برای باور کردن خودمون، برای شکستن سکوت، برای تمرین سکوت، برای عشقی که در صفوف سبز معترضین موج میزد، ازت ممنونم برای لبخندت، لبخندی که زورکی نبود، لبخندی که از صد تا فحش بدتر نبود، ازت ممنونم به خاطر صداقتت، به خاطر اینکه اومدی و میخوام بدونی که هر حادثه ای که پیش بیاد باز هم برای ما عزیزی، عزیزی تا وقتی که انسان رو رعایت کنی. ازت ممنونم میر حسین. حالا که بعد از این همه سال، بعد از کلی انتظار،اومدی، بمون، کم نیار، تمام امید ما به فردایی بهتر و انسانی تره، جان ندا خرابش نکن.
| تبليغات | X |
